Yüzüstü bırakılanların sitesi...

Ben Anadoluyum

Fri, 08 May 2009 00:25:01 +0300

Ben Anadolu’yum Anadolu benim
Bir adım Diyarbekir diğeri Van dır benim
Dinamitlerseniz Tendüreği, Nemrutu, Ağrı’yı
Hasretinden ölür Kızılırmak, Yeşilırmak, Fırat tıpkı benim gibi

Ne Edirne yaşar bensiz ne de ben yaşarım Ardahan ’sız...
Kim ne derse desin ben bu cennet vatanımda yaşarım
İllaki vatanıma nifak tohumu atanlarla savaşırım
Çünkü: Ben Munzurum ben Dersimim ben Anadolu’yum

Gün doğdukça yeşerir kardelenleri Süphan’nın
Ölümsüzleşir yazdın mı destanlarla bir bir İstanbul’u
Yükseldi mi minarelerde huzur dolu ezanlar...
Kimisi kıyamda kimisi rükûda kimisi secdededir Anadolu’mda

Ne zaman ki can çıkarsa bu bedende
Duyarsın feryadını Zigana dağının
Gözyaşı döker Hatay, yüreği sızlar Sinop’un
Çünkü: Ben Anadolu’yum, Anadolu benim...
.. ( devamı )

Tokat

Fri, 08 May 2009 00:25:00 +0300

Çok ağır bir tokat yeriz bazen
Nereden geldiğini anlayamayız
Dönüp bakarız etrafa ama nafile
Çok geçtir kimin attığını öğrenmek için
Ama acısı oturmuştur yüreğimize
Bu tokat gizli bir tokattır
Hayatın vurduğu kocaman bir sille
Acımasızca acıtmıştır canımızı
Hepimizin bir dönem
Bazende hayat boyu
Karşılığını veremeyiz
Karşımızda yoktur çünkü hiçkimse
Acıları çeker
Yolumuza devam ederiz yine..

.. ( devamı )

özleme beni

Fri, 08 May 2009 00:23:00 +0300

Ben seni özlemiyorum ki?

Sabahlara mahmur gözlerimle
Yarım uyanmıyorum
Yastığımın yalnız kalan tarafında
Aramıyor seni ellerim
Unutsam da,
Sofraya tek bardak koymam gerektiğini
Çayı iki kişilik demlemiyorum ki?

İki saat bekleyeceğim kapıda söylentimle
Elimde havlumla ve diş macunumla
Geçmiyorum koridorları
Tamam!
Bazen bekliyorum
Sanki çıkacaksın gibi kapıdan ama..
Beklemiyorum iki saat işte?

Elimde soğumuş bardakla
Dalıp gitmiyorum karşımdaki sandalyeye...

Bitiremiyorum ama,
İlk lokmasında boğazıma düğümlenen
Kızarmış ekmeklerin artık hepsi benim!
Rafadan olmamış yumurtalar küsmüyor artık sofraya

Aynalar rahat
Kimse "nasıl üzerimdekiler" diye dalaşmıyor karşısında
Kapı eşikleri yanlız
Misafir varmış gibi
Tonla ayakkabı bırakılmadı bitişiğinde.

Kapıcı hala sabaha iki sıcak simit getirse de
Kedim paylaşıyor benimle.

Sahilde geçen zamanda
Akreple yelkovan kavga etmiyor artık!
Eskisi gibi hızlıca koşuşturmuyorlar
Olabildiklerince ağır,
Tamam!
Bazen
"Hayatım güneş nasıl vurmuş dalgalara"
Diye dönse de başım
Kaldırımdaki boş banklar onaylıyor beni.

Sayfa aralarında unuttuğum,
Gül dalı ayraçlarım dökülmüyor artık,
Bol bol okuyorum artık yarım bıraktığım romanları.

"Eve geç kaldım" telaşesinden kurtuldu ayaklarım
Yemeği yetiştirme hengamesiyle çarptığım
Evin köşe bentleri rahat.
Televizyonun karşısındaki tüm yastıklar benim.
Tamam,
Bazen boncuk geçerken değiyor saçlarıma
Sessizce
"Sen mi geldin!!"
Sevincine doğrulan başımı
Gözlerim sıvazlıyor.
Artık tüm pınarlarımı kurutacak
Filimler benim!

Vitrininde.. ( devamı )

Geçmişten Bugüne

Fri, 08 May 2009 00:22:00 +0300

Kışa yaklaşırken,usul usul 30 ağustos için trompetlerini vurmaya devam eden gençlerin" yaz bitiyor " telaşıydı kulaklara gelen sesler.Yapraklar sararmaya yüz tutmuş,yollar günbegün ıslaktı.Karıncaların coştuğu bu zamanda sokaklar, okula yeni kaydolan çocukların sevinç çığlıklarıyla doluydu.Her gün bir çocuk okul çantası elinde sokaklarda gezer diğerlerine caka satardı.
İşte Hasan' da okul yaşı gelen çocuklardan biriydi.Hasanlar fakirdi.Öyle ki babası nüfus cüzdanı çıkartmaya bile bir kaç kuruş ayıramamıştı henüz.Her gün yarısı süpürge otuyla dolu buğday torbalarını dükkan dükkan dolaştırır satmaya uğraşırlardı.Yaz boyu sadece bir kısmını satabilmişlerdi zaten.
Hasan'da okula gidecek çocukları görüyor,o da bu heyecanla yanıp tutuşuyordu.Gerçi biliyordu, babasının parası yoktu ama olsun yine de istiyordu okula gitmeyi.Komşunun oğlu Mehmet'le Osman'ın bir olup onun fakirliğiyle alay etmeleri bir yana okula gideceklerini kurumlana kurumlana söylemeleri onun canını sıkmıştı.
Babasına söylemeliydi.Evet, ne olursa olsun söylemeliydi.Öyle planlar geçiyordu ki o küçücük aklından.
Bir gece müsait zamanı bulup babasına içini kavuran derdin sebebini haykırdı:
-Baba, beni okula göndersene.Ha, baba n'olur!
Babası afallamıştı tabi olarak.Yiyecek parası bulamazken ,hatta Hasan'ın bunu iyi bildiğinden haberi vardı,nerden çıkarmıştı bu okul meselesini...
-Tamam oğlum,bakarız.
Ertesi hafta Hasan'ın ısrarlarına dayanamayan babası onu okula götürdü .Kayıt yaptırmak için memurun odasını buldular.Memurun içten tavırları Hasan'ı daha da istekli kılmıştı:
-Hoşgeldiniz.Tamda iki kişi için kayıt kaldı.
.. ( devamı )

Kızıl'ın Hikayesi

Fri, 08 May 2009 00:19:00 +0300

İnsanlığın dünyaya ayak basmadığı bir zamanda,deniz diye kızgın kayalar dünya üzerinde dolaşırdı.O zamanlarda da dünya üzerinde yaşam vardı.Bir çoğumuzun şimdiki zamandan tanıdığı üç harfliler.
O çağlarda doğa üstü varlıklar olup,güçlerini tutarak yakın gezegenlere gidip gelebiliyorlardı.İlk yaradıldıklarında güçleri,düşünceleri,duruşları kusursuzdu, ta ki kendilerini kusursuz olarak görmeye başladıkları zamana kadar.
Dünya;Yaşamın çizgisi bu kaya parçasına konulmuştu,o kusursuz varlıklar bile uzayda dolaşabilir iken dinlenmek için bu kaya parçasına dönmek zorundalardı,diğer gezegenler ya yakıcı derecede sıcak ya da donduracak kadar soğuktu.Dünya onlar için bir dinlenme,hayat kurma yeri idi.
Yaradıldıkları ilk zamanlar birbirlerine karşı saygılı,eşler birbirlerine karşı sevgi doluymuş.Zamanla her şey değişmiş,böbürlenme,kibir,bencillik yerini almış.Güçlü olanlar güçsüzleri ezmeye,eşlerini uşak,çocuklarını hizmetçiler gibi görmeye başlamış,yaşlılara sevgi,saygı bitmiş,hor görülmüş ve dünyanın en tenha köşelerine uzaklaştırılmış.
Bu yaradalınlardan en güçlülerinden birinin adı Tar imiş.Onlarca eşi yüzlerce çocuğu varmış.Çok despot,kinci,düzenbaz birisi imiş.Kurduğu hakimiyet güçlüymüş.Zalimlik ve despotluk ile rızası olmadan bir kadını kendine eş etmiş ve bu kadından adı Kızıl konan bir çocuğu olmuş.
Kızıl alev topu dünya.
Bu zamanda büyük karışıklıklar yaşanmakta,güçler birbiri ile zalimce kavga etmekte,güçsüzler,çaresizler kurtuluşu dünyanın en karanlık köşelerine kaçmakta bulmaktaymış.
Zalimliğ.. ( devamı )

Bitanem'e

Fri, 08 May 2009 00:16:00 +0300

Seni öyle çok seviyorum ki....İnan seni düşünmeden geçen bir saatim bile yok.Her saatim,her dakikam,hatta her saniyem seni düşünmekle geçiyor.Aynı zamanda da sensiz geçmiyor.Ben de her sevgili gibi senin ellerini tutmak,gözlerinin ta içine bakmak istiyorum...Ne zaman saçlarına dokunabileceğim?Ne zaman omzuna başımı dayayıp uyuyabileceğim?Önceleri uzakta olman bana bir şey ifade etmezdi.Anlayacağın pek te takmazdım.Ama şu an bilsen ne çok istiyorum beraber dolaşıp beraber gezmeyi..Seninle beraber konuşurken,senin varlığını hissederken öyle bir huzur var ki içimde...Yalnız başkalarından değil de senden kaynaklanan bir korku var içimde...

Ya sen beni,benim seni sevdiğim kadar sevmiyorsan?Ya aşkımız biterse?Bunun gibi korkular işte.Aklıma getirmemeye çalışıyorum,ama olmuyor,yapamıyorum...Her şeye rağmen seni çok çok çok sevdiğimi ve her şeyden sakınıp kıskandığımı,seni hiç kimseyle paylaşamayacağımı bilmeni istiyorum.Unutma yanında olmasam bile kalbim hep seninle.Bu kalbim seni bırakmaz,bırakamaz asla!!!

.. ( devamı )

Karşılıksız Sevgi

Fri, 08 May 2009 00:15:00 +0300

Kader bir gözü olmayan çalışmaktan beli kambur olmuş bir oğluyla yaşayan bir bayandır.Hayatta sadece Mehmet'i vardır. Onun için yaşar onun için çalışır. Gözünün olmaması sebebeyle dış görünüşü insanları biraz korkutmaktadır. Mehmet ise annesinin dış görünüşünden hep rahatsız olmuş toplumda ondan utanmıştır.Kader Mehmet'in okulunda hademe olarak çalışmaktadır. Mehmet ise korkunç görünüşlü hademenin annesi olduğunu hiçbir arkadaşına söylememiştir.Bir gün Kader Mehmet'in sınıfına gelir ve öğretmen Nilüfer hanım ile Mehmet'in durumu hakkında konuşurlar. Mehmet ise annesini tanımamazlıktan gelir sonra Mehmet'in arkadaşları dalga geçmeye başlarlar. Mehmet sürekli bu durumdan rahatsız olur ve canı sıkılır annesine sinirlenmektedir. Kendisinin neden annesi olduğunu onu sevmediğini onunla yaşamak istemediğini onun kendisini sürekli rezil ettiğini söyler.Kader ölseydi de bunları duymasaydı o kadar çok üzülürki hastalanır. Çok canı sıkılır canın kendi oğlunun böyle söylemesine...
Mehmet okulu bitince hemen yurt dışına okumaya gider aradan yıllar yıllar geçer okulu biter evlenir çocuğu olur bunlar olurken ise annesini hiç görmez arayıp sormaz eksikliğini çok hisseder ama onun o dış görüntüsü aklına gelince vazgeçer. Sonra bir gün kapı çalar Mehmet oğlu 5 yaşındaki oğlu Ali kapıyı açar ve karşısında Kader'i görünce korkup kaçar ve baba baba diye bağarır Mehmet kapıya gelince şok olur yıllardır arayıp sormadığı merak bile etmediği annesi sonunda onu bulmuştur.Mehmet annesine bağarır Aliyi korkuttuğu için sonra sen niye geldin beni tekrar rezil etmek için mi diye annesini kapıdan kovar. A.. ( devamı )

olurya birgün

Fri, 08 May 2009 00:14:00 +0300

Zamana bıraktık her şeyi, mutluluk namına, sevinç namına, sevi namına
her şeyi yaşadığımız sadece göz yaşında, acıda kaldı hep zaman istendi bizden
oysa zaman yoktu ki bizde biz zamanın gerisinde kalmıştık birkaç güzel günde
belki anda kalmıştık ama anlayan olmadı. Hep bekledik sevdiklerimizi belki
anlarlar diye ve elimizde kalan yine beklemek oldu.
En güzel hayallerimizi, isteklerimizi, belki düşlediğimiz en küçük bir
şeyi paylaşma arzusunu hep yarınlara attık. Belki tek bir sözü, bir gülüşü.......
Kısaca birikti içimizde düşünceler sonra nereden başlayacağımızı bilemedik
uzun uzun sustuk duygularımızı kelimelere döktüğümüzde ise bulamadık
söyleyecek kimseleri.
Hep kendimizden bir şeyler verdik hiç bir şey almadan yüreğimizi
koyduk ortaya, düştük peşine gittik gide bildiğimiz kadar gülenler oldu belki
anlayan olmasa da yine gittik verdik gönlümüzü sevdiğimize geride sadece
köhne bir can kaldı isteyen olsa onuda versek dedik.
Boşverin dediler sevgiye, inanca, boşveremedik sevdiklerimize,
yaşamaya boşverdik, gülmeye boşverdik çoğu zaman yüreğimizde bir sancı
oldu, hasret oldu, özlem oldu aylarca uykusuzluk çektik, gözyaşı döktük ama
hepsini yarin tek gülüşünde, tek bir bakışında kaybettik ama unutmadık ,
unutturmadılar bize hep yeniden tattırdılar acıyı göz yaşını...
Sonra yaşamak güzel diyorduk her şeye rağmen umudumuzu yitirmedik
hep güzel günlere dedik yakındır dedik sadece böyle dedik ve dilimizde kaldı.
Varlıkla yokluk arasında gidip geldik kimi zaman yok saydılar bizi duygularımızı düşüncelerimizi yani varlığımızı yok saydılar.Yinede varız dedik olacaksak .. ( devamı )

Seni Düşündükçe

Fri, 08 May 2009 00:13:00 +0300

Bir keder dağıtır, denizin dalgaları.
Sakin sakin esen rüzgar, elemleri getirir.
Martılar sesinde duyarın hislerimi.
Kalbime vurur güneşin ışıkları,
Ta derinlere.

Romantik bir havaya bürünür gökyüzü.
Yağmurda ıslanasın gelir;
Seni Düşündükçe...
.. ( devamı )

seni seviyorum

Fri, 08 May 2009 00:12:00 +0300

bu kadar kolay unutulurmu ınsan...
bişr masal alemınde değilizkı yedı cüceler prenseslerını kollasın ve prenseslerını hep sevsınler...
biliyormusun ne yedı cuceler artık sadık prenseslerıne
nede
prenseslerını sevıorlar...

saf ve temız duygularla geldım karsına.Senı deli gibi seviorum şimdi.yha sende benı sev yha da elıne bır sılah al ve benı hedef yap karsında.hedefte 12 noktası kalbım olsun eger tutturursan yasatırsın benı ama bıde tutturamazsan ıste o saman bedenımı alırsın
kalbıme kursun gırmes guselım cunku o senın sevgınle kapanmıs durumda .
o guzel gozlerını unutmadımkı hıc o gusel saclarını o melek gıbı yuzunu unuturmuyum ben guselım unuturmuyum.

bir gün duyarsan zonguldaktan izmitli bir cocuk ölmüş zonguldaklı kızın arkasından ıste o ben olurum yha senın hasretınden olmusundur yha da sevgınden ıste gulum ben sensız buyum yha gel ol benımle bırıkte yhada gel vur benı sınemden.....
.. ( devamı )

Kaybolan Sevginin Öyküsü

Fri, 08 May 2009 00:10:00 +0300

Öyle hoyrattı ki sevgiyi kullanırken... Hiç bitmeyecek sandı, savurganlıkla, dikkatsizce kullandı sevgiyi. Sonsuz sevgi bulduğunu sanıyor, "Ne yapsam bitmez" diyordu. Vurdu, kırdı, canını acıttı. Yaprak yaprak döküldü sevgi, damla damla ağladı. Kimse görmedi.
Her gün biraz daha azaldı. Her verdiği damlada biraz daha tükendi. Damla verdi çünkü korktu sevgi. Bu kadar acımasızca harcandığını görünce korktu. Damla damla verdi ki, çabuk tükenmesin diye. Özünde o damlalar kocaman okyanuslar oluşturuyordu aslında. Kimse bilemedi bunu.
Kimseye söyleyemedi ne kadar çok olduğunu. Küçücük güzelliklerle aslında kat be kat arttığını. Giden her damlanın yerine yüzlerce damla eklediğini söyleyemedi. Korktu...
Eklenmeyince artık üzerine, varlığını arttıracak minicik güzellikleri de bulamayınca tükenmeye başladı. Bir tek sevgi biliyordu bitmek üzere olduğunu. Söylemedi kimselere. Artık o da bitmek istiyordu zaten. Yorulmuştu dayanmaya çalışmaktan.
Verecek son damlası kaldığında; içinde başaramamanın acısı, dudaklarında yorgun bir gülümseme bırakıverdi sımsıkı tutunduğu yüreğin ellerini. Tek bir damla gözyaşı olarak aktı gitti sonsuzluğa...

.. ( devamı )

Yolun Sonu

Fri, 08 May 2009 00:09:00 +0300

Hedefler insanın hayatına yön veren olgulardır.Onlar bizim hayatımızın neresinde duracağımızı gösterir,yaşamın bize kazandırabileceği güzellikleri düşündürür.
Her yaşta insanın her doğrultuda bir hedefi vardır.Tıpkı bir bebeğin yürüme hedefine ulaşması için emekleme çabaları gibi,tıpkı 7 yaşındaki bir çocuğun okumayı sökebilmesi için harfleri tek tek öğrenmesi gibi,tıpku biizm yaşımızdaki bir gencin üniversite giriş sınavını kazanmasını hedeflamesi gibi..
İnsanlar prtaya bir hedef koyar ve o hedefin gerçekleşmesi için çabalar.Ancak bu çabalar sayesinde hedefine ulaşabilir.
Hayatta amaçlarımız olmasa başarılarımızda olamaz.Çünkü amacın olmadığı yerde çaba olmaz,çabalamadığımız bir hayatta bize mutsuzluk verir.Nereye gideceğini bilmeyen bir geminin denize açıldığını düşünün.Nereye gideceğini bilmediği için her tarafı,her yönü aynı,uösuz bucaksız sulardır.Bu bağlamda hiçbir rüzgar ona fayda etmez.onun sürüklendiği heryer birbirinin aynısıdır.
Hedefsizlik bizleri olduğumuz yerde saydırır.Hiçbir yol kat ettirememize,kendimizi tekrarlamamıza yol açar.
Bizler henüz merdivenin ilk adımlarındayız.Hayatımızda,yaşamımızda,bir hedef koymalıyız.Belirlediğimiz hedefe doğru yüzmeliyiz kendi denizimizde.Nereye gideceğini bilemeyen kaptana rüzgarların fayda edemiceğini bilmeliyiz.Kendimizi,kendi denizimizin kaptanı yerine koyup,yelkenlerimizi bu doğrultudaki rüzgara doğru çevirmeliyiz.Mutluluğa giden yolun başarıdan,başarıya giden yolun hedef belirlemekten geçtiğini unutmamalıyız.

Gizem Uluocak.

Konu:Nereye gideceğini bilmeyen bir kaptana hiçbir rüzgar yardım edemez.

.. ( devamı )

Akıl Diyarının Taşocakları

Fri, 08 May 2009 00:07:00 +0300

Bir taş atsam kuyuya.
kırk akıllı çıkaramasa.
hem de öyle bir taş ki,
yapışıp kalsa yerinde.

yürek gücü / bilek gücü
oynatamazsa hiç yerinden.
gerçi uğraşır yine herkes,
sanırsın ki ben deli.

taşın ardından,
''ne yapsa yeridir '' diyerek,
sıfırlasalar tüm beklentilerini,
daha bir korkarak yaklaşsalar yanıma.

ne yapacağım belli olmaz ya benim,
tedirginlikle baksalar yüzüme.

en nihayetinde çizginin ötesine geçmenin,
özgürlüğünü yaşayabilsem doyasıya.

öyle ya , bunca yıl ben sizden çekindim.
şimdi sıra sizde ...
beyler / hanımlar !
korkmayın zararsızım
en azından sizin kadar !!!!

en az sizin kadar,
bende düşünceli.
bir o kadar dirayetli,
kendime geldim geleli.

taş oynamadı hiç yerinden,
evsahipleri hep endişeli.
dokunsa anlayacaklar,
Adem de bu yoldan geçti

çözemezsiniz siz beni.
uğraşmayın! canınız yanar.
hem istemezseniz,
inanın bana,
en az benim kadar.

korkmayın zararsızım
en azından sizin kadar!!!!

Arzu AYMAN & Mehmet TOKER
Ortak Yapımıdır.
(usta/çırak)
.. ( devamı )

Obama haçı kaldırdı ABD fena karıştı

Sat, 18 Apr 2009 14:20:00 +0300

Obama’nın Katolik rahipler tarafından kurulan Georgetown Üniversitesi’nde Hz. İsa’nın adının yazılı olduğu panoyu ve haç sembolünü kapattırarak konuşması Amerika’yı karıştırdı.

ABD Başkanı Barack Obama'nın Georgetown Üniversitesi’nde Hz. İsa’nın adının yazılı olduğu panoyu kapatması ülkede kriz çıkarttı. Katolik dernekleri olaya tepki gösterdi, öğrenciler de okul yönetimini Georgetown’ın Hristiyan mirasına saygısızlıkla suçladı

ABD halkı George Bush’un başkanlık döneminde, Beyaz Saray’ın din işleriyle fazlasıyla haşır neşir olmasına alışmış, Bush’un kiliselerde dev haç sembollerinin önünde yaptığı konuşmalar da sıradan hale gelmişti. Evanjelist Hristiyanların desteklediği neo-con politikaları uyguladığı için eleştirilen Bush, Irak savaşı kararını da Tanrı’yla konuşması sırasında aldığını televizyonlara verdiği röportajda açıkça dile getirmiş, 11 Eylül’ün ardından teröre verdikleri savaşı da “Haçlı Seferi” olarak nitelendirmekten çekinmemişti. Ancak “değişim” sloganıyla başkanlık koltuğunu devralan Barack Obama, bu alanda da büyük bir değişime imza attı. Önce Bush döneminde pazar günleri klasik haline gelen kilise ziyaretlerinden vazgeçildi. “Sultanahmet’e gittin kiliseye de git” çağrılarına kulak tıkayan Obama, Paskalya dışında kilise ziyaretinde bulunmadı. TBMM’de yaptığı konuşmada kullandığı ifadeler de tepki çekti. Obama’nın, “Ülkemizde çok sayıda Hristiyan yaşamasına rağmen, biz kendimizi Hristiyan bir ulu.. ( devamı )

Lugano Milan'da listebaşı

Sat, 18 Apr 2009 14:11:00 +0300

Calciomercato.com'a konuşan menajer Figer, Lugano'yu Milan, Juventus ve Fiorentina'nın istediğini doğruladı. Uruguaylı'nın Milan'ın transfer listesinin ilk sırasında olduğu belirtildi..

GALİP ÖZTÜRK'ün haberi

İtalya'nın internet sitesi calciomercato'ya konuşan Diego Lugano'nun menajeri Juan Figer, Uruguaylı futbolcuya Milan, Fiorentina ve Juventus'un teklifte bulunduğunu iddia etti. Figer yaptığı açıklamada, "Evet Lugano'ya İtalya başta olmak üzere birçok kulüpten teklif var. Gazetelerde yazılan İtalyan kulüpleri Milan, Juventus ve Fiorentina'nın onu istediği de doğru" ifadesini kullandı. Ünlü menajer, "Fenerbahçe Lugano ile sözleşme yenilemek istiyor. Oyuncum Türkiye'de çok mutlu, ancak İtalya'dan teklifler gelmesinden de son derece memnun. Önümüzdeki bir ay içerisinde kesin kararımızı vereceğiz" dedi. Calciomercato'da yayınlanan haberin yorum kısmında ise, "28 yaşındaki Lugano özellikle Milan'ın transfer listesinde ilk sırada. Son derece tecrübeli olan oyuncunun Avrupa Birliği pasaportu olması da İtalya'ya transfer olmasını oldukça kolaylaştırıyor. Birçok İtalyan kulübü de onu istiyor" ifadeleri yer aldı.

Sabah

.. ( devamı )

Hükümet jandarmada reforma gidiyor

Sat, 18 Apr 2009 14:09:00 +0300

Kurumda asker yerine profesyonel siviller görev alacak, başına Kara Kuvvetleri'nden orgeneral değil Emniyet'ten polis atanacak

AB'ye söz verildi, Jandarma Genel Komutanlığı sivilleşiyor. En geç beş yıl içinde Jandarma İçişleri Bakanlığı'na bağlanacak, kurumda asker yerine profesyonel siviller görev alacak, başına Kara Kuvvetleri'nden orgeneral değil Emniyet'ten polis atanacak.

Hükümetin Jandarma Genel Komutanlığı'nı, İçişleri Bakanlığı'na tamamen bağlayacak çok önemli bir adım attığı ortaya çıktı. Bunun ardında hükümetin, 31 Aralık 2008 tarihli Resmi Gazete'nin mükerrer sayısında yayınlanan Ulusal Program ile Avrupa Birliği'ne (AB) verdiği taahhüt yatıyor.

Yılbaşına saatler kala yayınlanan mükerrer Resmi Gazete'deki Ulusal Program'ın, 'Siyasi Kriterler' alt başlında, bu taahhüdün kapsamına ilişkin şu önemli ifadeler yer alıyor:

'İç güvenlik hizmetinin, hükümetin belirleyeceği politikalar doğrultusunda ve yine hükümetin denetim ve gözetiminde; 'hukukun üstünlüğü' ve 'insan hak ve hürriyetleri çerçevesinde, kolluk kuvvetlerinin profesyonel ve uzmanlaşmış birimleri tarafından yerine getirilmesi esastır. Bu kapsamda, iç güvenlik yönetiminin koordinasyonunu ve sivil idarenin iç güvenlikle ilgili görev, yetki ve sorumluluklarını etkin olarak yerine getirmesini güçleştiren mevzuat hükümleri ve uygulamaları değiştirilecektir.'

Bu ifadelerle Türk Silahlı Kuvvetler (TSK) ile ilgili görevleri ve terfi, personel, eğitim - öğretim gibi konularda Genelkurmay Başkanlığı'na bağlı Jandarma Genel Komutanlığı'nın, İ.. ( devamı )

türkler çok mutlu

Sat, 18 Apr 2009 14:07:00 +0300

Türkiye İstatistik Kurumu’nunyayımladığı rapora göre, Türk halkının yüzde 86’sı çok mutlu

Türkiye'de halkın yüzde 86'sı kendini mutlu hissediyor. Türkiye İstatistik Kurumunun (TÜİK) yayımladığı ''Yaşam Memnuniyeti Araştırması 2008'' verilerine, ülkedeki bireylerin yüzde 30,3'ü orta düzeyde mutlu, yüzde 47,5'i mutlu, yüzde 8,2'si de çok mutlu olduğunu ifade ediyor.

Mutsuz olduğunu belirtenlerin oranı yüzde 11,4 olurken, çok mutsuz olanların oranı da yüzde 2,5 düzeyinde bulunuyor. Kadınların yüzde 30'u orta düzeyde mutlu, yüzde 48,7'si kendisini mutlu, yüzde 9,1'i de çok mutlu olarak tanımlarken, erkeklerin yüzde 30,7, yüzde 46,3'ü kendisini mutlu, yüzde 7,4'ü de çok mutlu olduklarını ifade ediyor.

TÜİK'e göre, evli kadınların yüzde 90,7'si mutlu ve orta düzeyde mutlu, evli erkeklerin de yüzde 85,2'si mutlu ve orta düzeyde mutlu olduklarını düşünüyor.

.. ( devamı )

KONYA DESTANI

Thu, 09 Apr 2009 01:53:00 +0300

Sabahtan vardım Konya'ya
Baktım cihana uyanık.
Kimi binek, kimi yaya,
Baktım meydana uyanık.

Şehirde herkes ayakta,
Kepenkler kaldırılmakta.
Asker, mektepli sokakta,
Baktım her yana uyanık.

Sabahtan akşama kadar,
Didinir, terler, çabalar.
Uyanık bütün babalar,
Oğul, kız, ana uyanık.

Konuşursan bir kelime,
Kavuşursun bin selama,
Lafında şive var ama,
Fikirde mana uyanık.

Karatay, İnceminare,
Dolaştım hep birer kere.
Her köşeye, her esere,
Bakındım rana uyanık.

Alaiddin tepesi'ne,
Çıkdım tarihin sesine.
Selçukların türbesine,
Baktım, amenna, uyanık.

Baktım tarihe, zamana,
Baktım Alaiddin Han'a,
Baktım o büyük insana,
Kılıç Arslan'a uyanık.

Görünmez bir debdebede,
Gönüllerden bir türbede,
Yeşil üsküflü kubbede,
Uyur Mevlana, uyanık.

Tecerim bu nasıl hülya,
Uyanıkken gördüm rüya,
Eski Konya, Yeni Konya,
Göründü bana uyanık.

AHMET KUTSİ TECER
.. ( devamı )

ÖLEN ÖMER'İN KARISININ AĞIDI

Thu, 09 Apr 2009 01:51:00 +0300

ÖLEN ÖMER'İN KARISININ AĞIDI Evimizin önü dere kenarı
Dere kenarında ak kavakları
Ömer'im dikti
Evimizden dereye inen yolu
Ömer'im açtı.
Ömer'im aşladı avlumuza
Itırı, fesleğeni, katmeri
Yıllar yılı
Ömer'in yüzü gülerse
Ocağımız tüter, gazımız yanarsa
Kavaklar bayram eder,
Ömer'im sıkkın
Mahsul kötü, eli dar unumuz kıtsa
Kavaklar kararır giderdi.
Yıllar yılı
Eve girsem yüzüme Ömer'in nefesi değer
Avluya çıksak yan yana akşamları
Bir hoş kokardı, ıtır, fesleğen, katmer.
Bakamam incecik dere yoluna!
Bakamam ak kavaklara!
Penceremden kapımdan
Güne bakamam! aya bakamam
Gayri eve girsem içim ezilir
Avluya çıksam
Itır, fesleğen, katmer kokusu
Bana haram!

Necati Cumalı.. ( devamı )

Yağmurlu deniz

Thu, 09 Apr 2009 01:49:00 +0300

Bırakın beni
Dışarda yağan yağmurlar alsın
Yanısıra yağan yağmurların
Kaldırımların dibinden dibinden
Mutludur denize doğru giden

O her gün oyuklarından yere iner
Yaprak yaprak merdiven bir ağacın
Biraz dudak boyar biraz taranır
Önünde içi yağmur dolu bir aynanın
Çıkar adımlarını yağmurlara bırakır

Açıklarda denizin üstünde yüzen
Yağmurlarlayım ben
Aşk yorgunu dinlenen

Necati Cumalı
.. ( devamı )